Kapı gıcırtısı, koridorun buz gibi havasını bıçak gibi kesmişti. Herkesin içine işleyen bir sessizlik çökmüştü. Aelyra’nın ciğerlerinde ağır ağır çözülmeyen öfke yankılanıyordu; o anın ağırlığı, bedenini donuk bir taş gibi sarmıştı.

İsyan liderlerinin gözleri kapıya kilitlenmişti. Ayak sesleri yaklaşırken, ortamda nefes alma isteğinin bile anlamsızlaştığı bir baskı vardı. Kalp atışları, ipin kopma noktasına gelen bir yay gibi gerilmişti.

“Kim o?” Aelyra, boğuk bir sesle fısıldadı. Belki de kendi kendine.

Kapı, derin bir nefesle açıldı. Ardında duran adam, zırhının altından önce tanınmaz bir soğukluk yayıyordu. Gözleri, bilinen bir ismin tüm sıcaklığını yitirip, bambaşka bir gölgeye dönüşmüştü.

“Sen...” diye başladı Aelyra, sesi çatlak, ama içinde tutulan şüphe kuyusu derinleşiyordu. “Söyle, gerçek adın ne?”

Adam, bir an tereddüt etti; sonra dudaklarında hınzır bir gülümseme belirdi. “Adımın önemi yok artık, Aelyra. Çünkü ben, senin sandığından çok daha yakınım. İsyanın içinde, karanlığın tam kalbindeyim.”

Oda, ani bir soğuk dalgasıyla titredi. Ayak sesleri değil, ihanetin kendisi yankılanıyordu.

“Beni böyle dürtme,” dedi adam, sesi bir kılıç gibi keskin. “Bizim aramızda asıl savaş henüz başlamadı. İmparator Rahven adına, isyanın sonunu getireceğim.”

Aelyra’nın elleri, ışık siperlerinin soğuk metaline sıkıca kenetlenmişti. İçinde taşan öfke ve ihanet ağları, kelimelerin ötesinde bir yıkımın habercisiydi.

“Yıllardır paylaştığımız sırlar, yalan mıydı?” dedi, dudakları titreyerek. “Bizi birbirimize düşüren sen misin?”

Adamın yüzündeki gölge derinleşti. “Buraya benim gibi, gerçek bir müttefik gelseydi çoktan biterdi her şey. Ama benim görevim, seni ve hayallerini yerle bir etmek.”

Bir an, dünya sanki tersine döndü. İsyan liderleri sustu. Kırılgan umutları, Tek bir nefeste söndü.

Aelyra, düşmanının gözlerinde kendi yansımalarını aradı. Orada, tozun altında bir kaderin çığlığı vardı.

Ve tam o anda— Koridorun sonunda bir patlama yükseldi. Yangının kıvılcımını harlayan bir adım daha vardı dışarıda...

“Hazırlanın...” diye fısıldadı Aelyra, sesinde intikamın ağıtı.

Ve ihanet kapıdan daha hızlı yayılıyordu.