Çınlayan ayak sesleri, metal duvarlarda yankısını sürdürüyor; her adımda Aelyra’nın kalbindeki sıkışmış nefes biraz daha daralıyordu. Yanında duran o kişi… Sanki yıllarca beklenen en soğuk kış rüzgârıydı; hiç ısınamayan, sürprizli ve beklenmedik. Hain sadece yakın değil, hemen yanı başındaydı.

Nefesini tutarak, gözlerini karanlığa alışmaya zorladı. İskandan geriye kalan bu unutulmuş yerleşke, devasa imperium gemilerinin gölgesinde kaybolmuştu. Karanlık koridorlar arasından geçerken, eski metalin soğuk dokunuşu avuçlarına, uzun zamandır unutulmuş anıların sancılı izlerini taşıyordu.

Adımlarını hafifletti. Aralıklı ışıklar, yer yer patlamış camların arasından süzülen yıldız tozları gibi titrekçe dans ediyordu. Geri çekilmek bir seçenek değildi–burası intikam yolundaki son kritik noktaydı.

“Duyuyor musun?” diye fısıldadı yanındaki kişi, ne nefreti ne de dostluğu saklamayan, incecik bir alayla. Aelyra hemen başını çevirdi; bu söz, içinde bir cinayetin habercisi gibi ıslık çalıyordu.

Ama cevap vermedi.

İçinde kabaran bir savaş uyanıyordu; hainliğin ağırlığı, yıllardır göğsünde taşıdığı yük gibi katlanmasızdı. Her adımda hatırlıyordu: Imperium’un kalbindeki ihanet, ailesinin kanı ve galaksiyi saran karanlık.

Karanlığın ortasında, dar bir koridorun sonunda eski haritaların, mühürlenmiş dosyaların ve teknolojik kayıtların bulunduğu bir oda belirdi. Metal kapı, yılların pasıyla inceden kıvrıldı; dokunuşu bile eskiyi fısıldıyordu.

“Burası… burası hakikatin gömülü olduğu yer,” dedi Aelyra, sesinde bir yorgunluk ve kararlılık karışımı. Gözleri, kapının aralığından süzülen sıcak ışık hüzmesiyle birleşince sanki anıların küllerinden doğan bir ateş gibi parladı.

Yanındaki kişi, adımlarını hızlandırdı. Ancak Aelyra, kendini durdurdu. Hain, gün yüzüne çıkacağı anda. İsyan ve ihanetin çizgisi bu noktada kesişiyordu.

Kapı, ağır ağır açılırken içeriden yükselen sessiz gürültü, eski kayıtların elektronik uğultusu ve geçmişin sızlayarak kendini yeniden canlı hissettirdiği bir yankıydı.

“Yeni bir sır,” fısıldadı Aelyra, gözleri kadim sandığın içinde saklanan bilgiye kilitlenmişti.

Ve işte o an, kalbinin üstüne ince bir soğukluk indi.

Çünkü orada, geçmişin gölgesinde, İmparatorluğun örtbas etmek istediği bir sır yatıyordu.

Ve bu sır, şimdiden galaksinin dengesini yıkmaya, isyanın kıvılcımını alevlendirmeye hazırdı.

---

(Alevin İzinde Bölümünün sonu, sır perdesi aralanırken)