Kapıdaki sert vuruş, Elif’in kulaklarında hala yankılanıyordu. Her bir tokluk, kalbinin derinliklerinde ürkütücü bir ritim tutturmuş, ciğerlerine ağır bir nefes gibi dolmuştu.

“Beni izle,” Aslan’ın yüzündeki ifade, birdenbire buz kesmişti. Gözleri, bir çöl fırtınasındaki güneş kadar yakıcı ama bir o kadar da mesafeliydi.

Elif tereddüt etti. Ellerinin titrediğini hissetti, ama ayakları adeta kendi iradesi dışındaymış gibi kapıya doğru ilerliyordu. Parmağı kapı tokmağına değdiğinde ter damlaları alnından süzüldü.

Aslan arkasından sessizce yaklaştı; o an aralarındaki mesafe, zamandan ve mekândan bağımsız gibi duruyordu.

“Bu gece... kararlar gecesi,” dedi ellindeki keskin tonuyla. “İster sözleşme, ister duygular... hangisi galip gelecek?”

Elif başını kaldırıp, Aslan’ın yüzüne baktı. Gözlerindeki sertlik bir anda çözüldü; yerini kırılgan ve karmaşık bir duygunun puslu gölgesi aldı.

“Anlat bana,” Elif’in sesi neredeyse fısıltıya dönmüştü. “Bana ne istediğini açık açık söyle... Çünkü ben hâlâ bilmiyorum.”

Aslan’ın ağzından çıkan kelimeler, kalbinin titreşimlerine dokundu ama aynı anda engeller ördü.

“İhtiyacım olan bir ortak,” dedi sakince, “ama... belki de beklenmedik bir şey.”

Elif’in aklı karıştı; kalbinin gergin telleri arasında çıkan bir melodi gibi sendeliyordu.

O anda, odanın sıcaklığı birden düştü. Pencereden süzülen hafif gece meltemi, perdeleri titretti ve odada sinen gerginliği yumuşattı; ama Aslan’ın bakışları hâlâ keskin, sınırlar bulanıktı.

“Öyleyse,” dedi Elif, “sözleşmemizi geceye bırakalım... Belki de gerçek hikâye şimdi başlıyor.”

Aslan yere bir adım attı, ardından bir başka adım.

Neredeyse dibinde duruyordu şimdi.

Sesindeki kısık ton, daha önce duymadığı bir hassaslık aracısındaydı: “Beni ne kadar dinlersen dinle, Elif, bu gece... her şey değişebilir.”

Tam o anda, kapının tokmağı yavaşça, ama güçlüce bir kez daha tıkladı.

Ve Elif, Soğuk bir rüzgar gibi içten içe ürpererek, gözlerini Aslan’dan ayırdı.

Aslan gerçek duygularını ne kadar saklayabilecekti? İlk gece, hem bir başlangıç hem de bir kuşku zincirinin en kırılgan halkasıydı.

Kapının arkasındaki gizem ise, o karanlık odada sessizce bekliyordu.