Kapının aralığından sızan soğuk hava, Eren’in tenini diken diken etti. Zaman donmuştu; nefes almak, hareket etmek, düşünmek… hepsi anlamsız bir boşluktu bir anda. Gözleri, kapı eşiğindeki o silüete kitlenmişti. Pelin.

Yüzündeki ifade, tanıdık kadar yabancıyı, soğuk ve hesapçı bir canavarı bir anda yakalamıştı. Gözleri bir anlığına Eren’i değil, bambaşka bir anıyı gördü. Kalbi sıkıştı; beyninde küçük kıvılcımlar patlıyor, eski anılar paramparça olmaya başlıyordu.

Dudakları aralandı ama ses çıkmadı. Pelin adım adım ilerliyordu; ayaklarının altındaki beton zemin, onun yaklaştığını net bir ritimle yankılıyordu odada. Neon ışıkların soğuk parlaklığı, yüzündeki gölgeleri vuruyor, her çizgisi keskinleşiyordu.

Eren altındaki sandalyeden hızla kalktı, arkasına baktı. Koridorun sonundaki yangın merdiveni… Kurtuluş şansı orasıydı. Hızla kapıya yöneldi, ancak bir saniye bile zaman kaybetmeden Pelin’in sesi, kulaklarında metalik bir yankı gibi çınladı:

—Nereye gidiyorsun, Eren?

Kalbi, boğaza doğru yükseldi. Adımlarını hızlandırırken, birkaç metre sonra aniden yoğun bir ağrı bileğinden karnına kadar yayıldı. Pelin’in ajanlarından biri, sessizce arkasına sarkmış, keskin bir enjektör saplamıştı derin bir yere. İğnenin ucundaki sıvı, vücuduna yavaşça nüfuz ediyor, bilinç penceresini ağır ağır kapatıyordu.

Göğsü hızla kalkmaya başladı, nefes alması zorlaştı. Gözleri kör karanlıkta parlamaya başladı; bedeninin kontrolü yavaş yavaş ondan uzaklaşıyordu.

Pelin soğukkanlı bir adımla yaklaştı. Uzun parmakları yumuşak ama sert bir şekilde Eren’in çenesini kaldırdı. Gözlerinin içine baktı, bakışları ölüm soğukluğundaydı:

—Gerçek sen bu değil, Eren. Sen… ben olduğumda, kontrol sende olacak.

Eren kötü bir rüyanın içinde gibiydi. Vücudu donuk, ama zihni alev alev yanıyordu. Geçmişten kırıntılar zihninde hızla bir araya gelmeye başladı.

O an, Pelin’in yüzü yeniden değişti. Birdenbire o tanıdık, sıcak kadın silüeti belirdi, gözleri yumuşadı, dudağından hafif bir alaycı tebessüm yayıldı:

—Hatırlamadın mı?

Ve Eren'in kafasının içinde sarsıcı bir sahne canlandı.

Yıl 10 yıl öncesi. Genç bir çocuk, küçük bir apartman dairesinde, kocaman kahverengi gözlü bir kadınla oturuyor. Kadın, küçük ellerini çocuğun başına koyuyor, sakinlikle ama sertçe fısıldıyor:

—Beni hatırla, Oğlum. Çünkü biz, aynı şeyin parçalarıyız. İçiçeyiz. Ve senin kimliğin, senden önce benim elimdeydi…

Eren irkilerek gözlerini açtı. Pelin hâlâ önündeydi, gülümsemesi bir anda korkunç bir patlayıcı gibi çarptı içine.

Sessizlik ağır, gergin bir perdeydi aralarında. Kalbinde yükselen isyan, geçmişin o karanlık köşesinden kopan lanet gibi üstüne çöktü.

—Sen… sen benim annem misin?— diye fısıldadı Eren, dudakları titreyerek.

Pelin eğildi, boğuk bir sesle cevap verdi:

—Daha fazlasıyım, Eren. Ben sana aitlik ve özgürlüğü öğreten kadınım. Ama şimdi, her şeyin sonu geldi.

O anda kapının arkasından somurtkan ayak sesleri yükseldi. KronaCorp ajanları hızla yaklaşıyordu. Pelin göz kırptı:

—Şimdi gitme zamanı değil.

Eren nefesini derin aldı. Her yanı kasılıyordu kaçmak için, ama bedeninin uyuşukluğu ağır zincirler gibi onu yere sabitliyordu.

Ve tam o anda, koridorun sonunda bir ışık hüzmesi belirdi. Birisine – ya da birşeye – yaklaştıklarının işaretiydi.

Kapı arkasında beliren silüete doğru Pelin sinirli bir adım attı, gözleri ölümcül bir iğne gibi Eren’in üstündeydi.

Tam o sırada, dış kapı aniden açıldı. Soğuk rüzgar içeri dolarken, uzun siyah paltolu, yüzü gölgelerle gizlenmiş bir figür belirdi.

Korna koridorunda yankılanan metalik ayak sesleri susarken, sessizlik göğüs kafesine saplanan bir bıçak gibi derin ve delinmez oldu.

Eren’in zihnindeki karanlık anılar karmaşası, gözlerinde çakışan ışıklar gibi kıvılcımlar saçıyordu. Pelin ise, yüz yüze olduğu o adamla, birkaç saniyelik bir sessiz savaşa girdi.

Figür yavaşça başını kaldırdı. Ve Eren, o an dondu kaldı: Tanıdığı ama unuttuğu bir yüz, geçmişin en derin yaralarından biriydi.

* Kamera, Eren’in şaşkın ve korku dolu bakışlarını son kez büyüterek yakınlaştırdı, yüzü buz gibi bir sessizlikle dondu.

Sonra, aniden karardı.

Neon ışıklar söndü.

Ve sezon finali sona erdi.